کتاب آنجا که ماه خانه دارد نوشته‌ی کیت آلبوس، داستان سه کودک یتیم انگلیسی را روایت می‌کند که در کوران جنگ جهانی دوم به روستایی در حوالی لندن منتقل می‌شوند تا خانواده‌ای بیابند که سرپرستی آن‌ها را بپذیرد. آنا، ادموند و ویلیام از خانه‌ای به خانه‌ی دیگر می‌روند و ماجراهای سختی را پشت سر می‌گذارند که آن‌ها را با چهره‌ای جدید از زندگی مواجه می‌کند. این اثر برنده‌ی کریستال طلایی جایزه‌ی SCBWI نیز شده است.

درباره‌ی کتاب آنجا که ماه خانه دارد
سال ۱۹۴۰. ویلیام، ادموند و آنا سه خواهر و برادر یتیم هستند که تحت تکفل مادربزرگشان قرار دارند. ویلیام از همه بزرگ‌تر است و ۱۲ سال دارد. ادموند ۱۱ ساله است و آنا هم فقط ۹ سال دارد. داستان کتاب از زمان فوت مادربزرگ آغاز می‌شود. حالا این سه کودک سرپرستی ندارند و کسی نیست که از آن‌ها مراقبت کند. بااینکه بچه‌ها مادربزرگ را دوست نداشتند ولی مرگ او باعث شده آن‌ها مضطرب، ترسیده و بلاتکلیف بمانند. وکیل خانواده پس از بررسی وصیت‌نامه می‌گوید که پیرزن اشاره‌ای به قیم آن‌ها نکرده و نگفته سرپرستی‌شان پس از مرگ او با کیست. وکیل مستأصل است، اما ایده‌ای به ذهنش می‌رسد. او می‌گوید دولت احتمال می‌دهد آلمان‌ها حمله‌ی هوایی را آغاز کنند. به خاطر همین تصمیم گرفته بچه‌های مدرسه‌ای را به روستاهای حومه لندن منتقل کند تا از خطر در امان باشند. این بچه‌ها در روستاها به خانواده‌های محلی سپرده می‌شوند تا از آن‌ها مراقبت شود.